Carine de Vries
Coach en Trainer Werk - Gezondheid
Je merkt dat je niet lekker in je vel zit. Je bent moe, prikkelbaar, vergeetachtig of hebt andere klachten. Maar je denkt dat het wel overgaat. Of je wil niet zeuren. Op het werk wordt de concentratie moeilijker. Je gaat harder werken. Je nek zit weer eens vast. Ergens weet je wel dat je aan de bel moet trekken. Maar je gaat door. Totdat…. je collega’s of leidinggevende hun zorgen of irritatie uiten…, je partner of vrienden gaan klagen…., je lijf heftig protesteert….
We zijn geneigd om signalen die ons waarschuwen te negeren. Dat kan leiden tot gezondheidsschade, uitval van het werk en problemen thuis. Onze balans raakt verstoord. Er zijn begrijpelijke redenen dat mensen hun signalen negeren. Soms herkennen we ze niet. Of we zijn, door onze opvattingen en gewoonten, niet goed in staat om te weten wanneer we de signalen serieus moeten nemen. Ook kan het lastig zijn om mogelijkheden die je kunnen helpen, te zien en te benutten. Soms lijkt het nemen van een stap weinig verschil te maken.
Maar… de signalen, onze opvattingen en gewoonten, de mogelijkheden, grote of kleine stappen, ze doen ertoe!
Het doet ertoe!
Als coach en trainer draag ik bij aan de ontwikkeling van mensen om een duurzame balans te bereiken. Met mijn medische achtergrond kan ik handvatten aanreiken om gezondheidsproblemen te hanteren. Of het nu om een specifieke medische aandoening of werkstress gaat, elke situatie vraagt om een benadering die past bij de unieke persoon die ermee te maken heeft. Ik heb als specifiek aandachtsgebied neurodiversiteit. De originaliteit van mensen met ADHD en ASS, is een bron van inspiratie voor mij. In mijn workshops leren mensen hun signalen van disbalans te herkennen en erkennen, zodat ze er op tijd wat aan kunnen doen.
Het verhaal van de Jongen en de Zeesterren
Over hoe kleine dingen ertoe doen
Op een dag liep een man langs het strand toen hij zag dat een jongen iets oppakte en in de zee wierp. Hij liep naar de jongen toe en vroeg: "Wat ben je aan het doen?" De jongen antwoordde: "Ik gooi zeesterren terug in zee. Het water staat nu hoog, maar het trekt zich de komende uren terug. Als ze blijven liggen, zullen ze sterven." "Jongen," zei de man, "het strand is kilometers lang en er zijn duizenden zeesterren. Dat heeft toch geen zin!" De jongen keek naar de zeester in zijn hand en gooide die terug in de golven, en antwoordde: "Voor deze ene zeester is het van levensbelang!”